شهدای کُردستانی که امنیت و آرامش را برای مردم به ارمغان آوردند

شناسه : 1181 27 ژوئن 2020 - 8:45 150 بازدید ارسال توسط :
کردستان شهیدان علی پویا، جواد کاکه جانی، مسلح مرادی و کامران حسین پور را که در شب 6 تیر ماه سال 1395 در ارتفاعات کوسالان سروآباد به شهادت رسیدند به عنوان شهدای لیالی قدر می شناسد.
شهدای کُردستانی که امنیت و آرامش را برای مردم به ارمغان آوردند
پ
پ

ماه رمضان سال ۱۳۹۵ یک گروه ۱۱ نفره از اشرار وابسته به گروهک‌های ضدانقلاب به قصد ورود و حضور در خاک ایران اسلامی از مرزهای غربی کشور وارد خاک عزیزمان شدند.

اعضای این گروه تروریستی از همان لحظه اول در رصد اطلاعاتی نیروهای سپاه کردستان قرار گرفتند و از لحظه ورود به داخل خاک ایران اسلامی، تحت تعقیب رزمندگان سپاه کردستان قرار گرفتند.

رزمندگان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مستقر در لشکر عملیاتی ۲۲ بیت المقدس کردستان، مکان هایی را که اعضای این گروه قصد ورود به آن را داشتند سد کردند و با تحمیل اراده خود به آنان، اعضای این تیم تروریستی را به محل مورد نظر خود هدایت کردند.

پس از ۱۰ روز عملیات تعقیب و گریز اشرار مسلح توسط رزمندگان سپاه اسلام، در نهایت اعضای این تیم تروریستی به منطقه کوسالان سروآباد هدایت شدند و در یک عملیات سراسر موفقیت آمیز تمام اعضای این تیم تروریستی به دست با کفایت رزمندگان سپاه اسلام در سپاه بیت المقدس کردستان به درک واصل شدند.

جیره خواران استکبار جهانی که آماده ترین، جسور ترین و شقی ترین مزدوران خود را به این عملیات اعزام کرده بودند، هیچ گاه فکر نمی کردند این تیم بدون اینکه کاری از پیش ببرد، از هم متلاشی شود. اعضای این تیم تروریستی در دفترچه های یادداشت خود، این عملیات را آخرین عملیات خود قلمداد کرده و نوشته بودند: اگر به سلامت از این مهلکه نجات یابند، دیگر تحت هیچ شرایطی وارد خاک ایران اسلامی نخواهند شد. اما کردستان سرافراز قبرستان آمال و آرزوهای اشرار و مزدورانی شد که با دلارهای نفتی سعودی در صدد ضربه زدن به امنیت ملی ایران اسلامی بودند.

در این عملیات چهار تن از نیروهای بومی سپاه کردستان به درجه رفیع شهادت نائل آمدند؛ شهید علی پویا، شهید جواد کاکه جانی، شهید مسلح مرادی و شهید کامران حسین پور در شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان مصادف با ششم تیر ماه سال ۱۳۹۵ در شب قدر به آرزوی دیرینه خود رسیدند و خون سرخشان را برای احتزاز پرچم سه رنگ کشورمان تقدیم انقلاب نمودند.

 بسیجی شهید جواد کاکه جانی: در روزهای معطر بهاری اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۸ در شهر دلبران، نورِ چشم خانواده ای مومن و متدین به فرزند ذکوری روشن گردید که او را جواد نام نهادند.

آقا جواد با اینکه دومین فرزند خانواده محسوب می شد،  قسمت بر این شد که تنها فرزند ذکور خانواده اش باشد. هنوز چهار سالگی او تمام نشده بود که خانواده اش به دلیل شغل پدر بزرگوارش به شهر قروه مهاجرت کردند.

شهید کاکه جانی تحصیلات خویش را تا میانه دبیرستان گذرانده بود که یک بار دیگر خانواده او به دلیل شغل پدری به شهر سنندج مهاجرت کردند. او پس از اتمام تحصیلات و اخذ دیپلم در سال ۱۳۸۸ به عضویت بسیج خدمت در نظام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمد.

پدرش می گوید که جواد اولین روز ورودش به سپاه را همواره بهترین روز زندگی اش توصیف می کرد و این نکته را در خاطرات و دلنوشته های شخصی خود آورده است.

شهید کاکه جانی در سال ۱۳۸۸ پس از موفقیت در گذراندن دوره های سخت تکاوری اصفهان وارد نیروهای گردان تکاروان لشکر ۲۲ بیت المقدس شد. او در همین اوان زندگی با دختری از خانواده با اصالت و متدین ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پسری به نام محمد حسین است که اکنون ۱۹ ماهه است.

شخصیت شهید کاکه جانی در روحیه فرهنگی، جهادی، مسئولیت پذیری، مهربانی و رزم آوری تکاوری خلاصه می شد.

حضور او در میان تکاوران و همرزمان خویش شور و شعف خاصی برای نیروهای گردان ایجاد می کرد. زیرا این شهید گرانقدر با ایمان قوی و و روحیه سرشار از معنویت خاص خود، آنقدر در برنامه های فرهنگی و مذهبی گردان مانند دوره دانش آموزی اش فعال بود که دیگر همه آقا جواد را چهره بارز فرهنگی گردان میشناختند.

شهیدی که در ورای این برنامه ها موذن گردان شده بود و اذان گردان تکاوران بدون صدای او چندان به روحیه نیروهای گردان نمی چسبید. اذان ظهر آخرین اذان او در سروآباد بود. پیشتازی شهید کاکه جانی در انجام امور فرهنگی و برنامه های ارزشی موجب تزریق روحیه ایثار و شهادت در میان نیروهای گردان می شد.

تکبیرهای آقا جواد در ورزش های صبگاهی هیچگاه از ذهن سربازان و همرزمان او پاک نخواهد شد. مهر و عطوفت این شهید والامقام آنقدر در میان همرزمان و دوستان نظامی و غیر نظامی او ستودنی و مثال زدنی بود که فرمانده سابق گردانش از ارتباط صمیمی و مهربانی شهید کاکه جانی سخن بگوید و صمیمیت معنوی و محبت این شهید را فراموش نشدنی توصیف کند.

اما در کنار فعالیت فرهنگی، خصوصیت اصلی و شاخص شهید کاکه جانی،  چالاکی و ورزیدگی و مهارت او در تکاوری و رزم آوری گردان بود.

آقا جواد بهترین تیربارچی گردان بود و به تمام سلاح ها و مهمات تسلط کامل داشت. فرمانده سابق گردان در این باره می گوید با روحیه فرهنگی شهید کاکه جانی فکر میکردم او باید در معاونت فرهنگی گردان مشغول می شدند لکن چابکی، قدرت جسمانی و رزم آوری آقا جواد و همرزم شهیدش کامران حسین پور خارق العاده بود.

آنچنان که همرزمان این شهید می گویند، عشق و وفای شهید کاکه جانی به وطن، اسلام و آرمان های انقلاب بر خانواده اش برتری داشت. فعالیت فرهنگی و رزم آوری او خستگی ناپذیر بود و به قول یکی از همرزمانش خستگی را خسته کرده بود.

رشادت آقا جواد در عملیات ارتفاعات کوسالان سروآباد هیچگاه از یاد همرزمانش فرامونش نخواهد شد. ورزیدگی نظم خاص او و تسلط کامل و تخصص این شهید به انواع سلاح ها و مهمات بارها از سوی بازرسان گردان مورد تشویق و ارائه لوح تقدیر به او شده بود.

شهید کاکه جانی در پیاده روی های طولانی عملیات ها و در کمین ساعت های طولانی، همواره پشتیبان و تدارکات تمام عیار برای همرزمانش بود. او بدون هیچ چشمداشتی کارهای اضافی گردان را انجام می داد.

شور و شوق شهید کاکه جانی و چابکی او در تکاوری سبب حضور داوطلبانه او برای مدتی در دفاع از حریم اهل بیت(ع) در جنگ سوریه گردید. شهید کاکه جانی با اصرار و التماس توانسته بود، فرمانده اش را به حضور خویش در جنگ سوریه راضی کند.

فرمانده او به دلیل اینکه این شهید گرانقدر تنها فرزند ذکور خانواده اش بود و همسرش پا به ماه بود با اعزام او به سوریه موافق نبود. اما ایمان قوی و عشق به خدمت و ایثارِ شهید کاکه جانی در راه وطن و اسلام، مادیات و مسائل خانوادگی را برایش چندان مهم جلوه نمی داد.

آن طور که فرمانده سابق گردان لشکر گفته است: آقا جواد، نیروی علاوه بر سازمان گردان هم بود و در بیشتر عملیات ها به همراه تیم اعزام می شد. شهید کاکه جانی عضو نیروهای صابرین گردان بود که در تمام سختی ها با تمام وجودشان از مرز های ایران اسلامی دفاع می کنند.

روحیه جهادی و شهادت طلبی این شهید گرانقدر در دفاع از حرم اهل بیت پیامبر (ص) و وطن، از او شخصیت و الگویی برای همرزمانش ساخته بود که همیشه جاودان خواهد ماند.

شهید کاکه جانی با فداکاری و رزم آوری برای کشور و اسلام و با دلسوزی و مهربانی برای خانواده اش سر انجام در روز ششم تیر ماه سال ۱۳۹۵ ه.ش مصادف با بیست و یک رمضان سال ۱۴۳۷ ه.ق در منطقه کوسالان سروآباد در درگیری با اشرار و عناصر ضد انقلاب به درجه رفیع شهادت نائل آمد و به آرزویش ارزشمند و ستودنی اش دست یافت.

روحش شاد و یادش گرامی باد

این مطلب بدون برچسب می باشد.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.