در زمان سربازی به خاطر فعالیت های سیاسی علیه رژیم منفور پهلوی و پخش اعلامیه های امام خمینی(ره) به شش ماه حبس محکوم شد. در سال ۱۳۵۸ یعنی اندکی پس از تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عضویت این نهاد مقدس در شهرستان قروه در آمد.
بعد از ایفای وظیفه در سمت های مختلف؛ فرمانده عملیات در بخش موچش ـ یکی از مناطق تابعه استان کردستان ـ شد. ایشان در عملیات پاکسازی شهرستان سنندج از وجود ضدانقلاب، از ناحیه گردن مجروح شد. در تاریخ ۲۵/۹/۱۳۶۱ هنگام بازگشت از عملیات، در کمین گروهکهای ضد انقلاب افتاد و به شهادت رسید.
از شهید طالبی یک فرزند پسر به یادگار مانده است.
شهید طالبی ظاهری آرام و قلبی مهربان داشت؛ وقتی که به صورت او نگاه می کردی سادگی و مهر بانی را می دیدی. تواضع و فروتنی در وجود او موج می زد. آرام بود کمتر حرف می زد. مهربان بود به کسی بی احترامی نمی کرد. از کمک به تهیدستان لذت می برد. در جنگ و درگیری هم از نماز غافل نمی شد. در کارهای خود مشورت می کرد و از دیگران راهنمایی می خواست به مال دنیا چندان اهمیتی قائل نمی شد و بیشتر به آخرت می اندیشید. شجاع بود؛ از دشمنان اسلام نمی هراسید. خدمت به قرآن و اسلام را افتخار می دانست همیشه برای شهادت آماده بود و هرگاه که برای عملیات اعزام می شد غسل شهادت می کرد؛ از آشنایان و خانواده می خواست که برای شهادت او دعا کنند. به مطالعه کتابهای مذهبی بالاخص کتابهای شهید مطهری و شهید بهشتی علاقه خاصی نشان می داد. به حضرت امام (ره )عشق می ورزید و به سربازی ایشان افتخار می کرد. رعایت حجاب و تمام شئونات اسلامی را توصیه می فر مود. نابودی دشمنان اسلام و برقراری عدل و برابری را از بزرگترین آرزو های خود می دانست. شهید طالبی در سایه پدری پرورش یافت که او نیز در تاریخ ۹/۲/۱۳۶۶ در محل سلمانیه عراق بر اثر اصابت ترکش خمپاره شهید شد.
ثبت دیدگاه