این کتاب پس از انتشار با تقریظی از سوی مقام معظم رهبری نیز همراه شد که در بخشی از آن آمده است: «تاریخ ما بعدها نه فقط خرمشهر و جوان ها و پدر و مادرهای مقاوم آن را، که این دل ها و وجدان های بیدار و حق جو و حق گو را نیز، ستایش خواهد کرد که نگذاشتند قصه جهادی به آن عظمت در لابه لای یاوهگویی ها و هرزه دراییهای زمانه گم شود. درود بر بهبودیها و سرهنگیها.» ایشان همچنین در دیدار با جمعی از پیشکسوتان جهاد و شهادت و خاطره گویان دفتر ادبیات و هنر مقاومت با اشاره به اهمیت ادبیات و هنر دفاع مقدس بار دیگر از نویسندگان این اثر قدردانی کردند و فرمودند: «ادبیات و هنر مقاومت و آنچه مربوط به دوره ی خاص دفاع کشور و ملت ماست، حقیقتاً از برجسته ترین و مهمترین کارهاست. البته دوستان خیلی کار کرده اند. از دهه ی ۶۰ که این کارهای هنری و ادبی در حوزه ی هنری شروع شد و این خاطرات منتشر گردید، من یکی از مشتری های پرو پا قرص این کتاب ها بودم، که خاطرات را نگاه کنم. من خیلی تحت تأثیر جذابیت و صداقت و خلوص این نوشته ها و گفته ها هستم؛ … به نظر من باید شماها را مدح کرد. اگر بنده شاعر بودم، یقیناً در مدح شماها، در مدح آقای سرهنگی، در مدح آقای بهبودی، در مدح آقای قدمی، در مدح همین خاطره سازان و خاطره انگیزان قصیده می ساختم؛ حقیقتاً جا دارد؛ چون کارِ بسیار بزرگ و بااهمیتی است.» (۳۱/۶/۱۳۸۴)
دو گزارش موجود در کتاب از تاثیرگذارترین گزارشهایی هستند که درباره ۸ سال جنگ تحمیلی نگاشتهشده و نمای شهرهای استان خوزستان را بعد از پایان جنگ به تصویر میکشند. این گزارشها مربوط به سالهای ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ بوده و موضوع آن مسائل پیرامون جنگ ایران و عراق است. در این گزارشها دیدار از جبهههای جنوب، مناطق جنگی، خانهها و مردم جنگزده، محتوای اصلی کتاب است. نویسندگان چندی پس از خاموشی جنگ در خرمشهر و آبادان به آن شهر رفته و از آن مناطق گزارش تهیه کردهاند. آنان از جاده اهواز به خرمشهر میروند و این مسیر را که هنوز زخمهای جنگ را بر پیکر خود دارند، توصیف میکنند. در گزارش اول با عنوان «پابهپای باران» وضعیت شهرهای جنوب، روایتی از یک اسیر عراقی در مورد غارت شهر پس از اشغال توسط عراقیها، شعری در رثای دکتر چمران، شرح استقامت و پایداری بسیجیان و شرحی از وضعیت شهر آبادان آمده است. در گزارش دوم با عنوان «ده متری زنبق» وضعیت شهر خرمشهر، گفتوگو با زنی که ۲۶ روز آغاز جنگ در جنگهای تنبهتن در خرمشهر حضور داشته، حکایت تصرف خرمشهر و حضور ستون پنجم و خلق عربیها در شهر، بازگشت به خرمشهر پس از آزادی و جمعآوری استخوانهای شهدا و مواردی از این دست ذکر شده است.
تعداد صفحات: ۴۰
قطع: رقعی
شابک: ۹۷۸-۹۶۴-۴۷۱-۷۲۱-۵
هدایتالله بهبودی: در سال ۱۳۳۹ در تبریز متولد شد و دارای مدرک کارشناسی رشته تاریخ است. از مهمترین فعالیتهای او تاکنون کارشناسی و نظارت بر آثار منتشر شده دفتر ادبیات انقلاب اسلامی حوزههنری و مدیریت این دفتر بوده است.
مرتضی سرهنگی: متولد ۱۳۳۲ تهران است. او تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی علوم اجتماعی نیمهتمام رها کرد و از سال ۶۷ تاکنون در دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری مشغول فعالیت است.
رهبر انقلاب می فرمایند: آقای سرهنگی و آقای بهبودی کتابی نوشتند به نام «پابهپای باران« که من دو سه خطی پشت آن نوشتهام…. اینها از روی احساس من است… پایین صفحه نوشتم «درود بر سرهنگیها و بهبودیها!»این هر دو نوشته، گویا، پرسوز، دردمندانه و هنرمندانه است. دست این عزیزان درد نکند که درد دل غریبانه یک شهر بلکه یک ملت را چنین پرمهر و دلسوز روایت میکنند. تاریخ ما بعدها نه فقط خرمشهر و جوانها و پدر و مادرهای مقاوم آن را که این دلها و وجدانهای بیدار و حقجو و حقگو را نیز ستایش خواهد کرد که نگذاشتند قصه جهادی به آن عظمت در لابهلای یاوهگوییها و هرزه دراییهای زمانه گم شود. اعتقاد من این است که ما هرچه برای دوره دفاع مقدس سرمایهگذاری و کار کنیم، زیاد نیست؛ چون ظرفیت هنری و ادبی کشور برای تبیین این دوره، خیلی گسترده، وسیع و عمیق است و از این ظرفیت تاکنون استفاده خوب و درخوری نشده.
افتخارات:جایزه بهترین گزارش در جشنواره ادبیات دفاع مقدس سال ۱۳۸۵
ثبت دیدگاه